5.

*Claudia*
Rano gdy się obudziłam poszłam się ogarnąć , gdy zobaczyłam swoje odbicie w lustrze uśmiechnęłam się na samo wspomnienie o wczorajszym wieczorze spędzonym z Lou. W chłodnej wodzie pod prysznicem zmyłam z siebie wszystko i od razu poczułam się lepiej. Ubrałam się w beżowe rurki z krokiem, ukradłam Lou jakieś szelki a do tego białą bokserkę. Włosy wyprostowałam i zeszłam na dół. Chłopaków nie było a w kuchni zastałam śniadanie z karteczką :

         "Jesteśmy na próbie, wrócimy ok 15, smacznego.
                                                            Twoi chłopcy x "

- słodko - pomyślałam
Postanowiłam zadzwonić do Harry'ego. Miał się odezwać a nie zadzwonił ani razu, nawet sms nie wysłał. Pobiegłam na górę po telefon i zobaczyłam 2 nieodebrane połączenia od mojego braciszka i 7 sms - 4 od Niall'a i 3 od Lou. Były mniej-więcej takiej treści :

"odezwij się jak wstaniesz"
"Martwimy się jest 13;30 a ty nie dajesz znaku życia"

odpisałam tylko :

"wszystko w porządku, ŻYJĘ.  Nie martwicie się (:"

Zadzwoniłam w końcu do Hazzy. Odebrał po kilku sygnałach.
-Hallo? - odezwał się znajomy mi głos
-Hej Harry, miałeś się odezwać, nawet nie wiesz jak się stęskniłam. - nawijałam
-Serio stęskniłaś się? - zapytał z nadzieją w głosie
-Ttak, wszyscy się stęskniliśmy
-Ja za wami też. Jak Ci się u nas podoba?
-Chłopcy są świetni a Lou.... Lou...
-Co Lou ? ....... Jesteście razem?
-Taaak..
-Tsaa, to świetnie - powiedział oschle -wiesz ja muszę kończyć.. mama mnie woła.
-Ok, pozdrów mamę pa.
Potem usłyszałam już tylko dźwięk rozłączonego połączenia.
-Dziwne - pomyślałam
Postanowiłam, że ugotuję obiad. Miało to być : Łosoś duszony na maśle z porem. o tak! powinno im smakować Więc zabrałam się za przygotowania. Po niecałej godzinie obiad był gotowy i wtedy właśnie wparowali chłopcy.
-No hej chłopcy - przywitałam ich
-Jej mała.. dłużej spać nie mogłaś? - podszedł do mnie zmartwiony Zayn
-Oj no dajcie spokój hahahahahaha, obiad gotowy już, już myć rączki i nakryć do stołu - wszyscy poszli wykonać moje polecenie, tylko Lou został i mocno mnie przytulił
-Tęskniłem - wyszeptał mi do ucha i lekko musnął moją szyję, przeszedł mnie lekki dreszczyk.
-Chodź na obiad - powiedział i odsunęłam się od niego
Obiad zjedliśmy w ciszy, cały czas myślałam dlaczego Harry się tak zachował, niby kochałam Louisa, no właśnie NIBY. Teraz to już sama nie wiedziałam co czuję, byłam w rozterce. Niall zobaczył, że coś mnie gryzie więc zaraz po obiedzie chciał ze mną porozmawiać. Jednak wcześniej był umówiony z Ash, której nadal nie znałam. Udałam się do swojego pokoju weszłaś na twittera i zrobiłam twitcama jednak coś bardzo przykuło moją uwagę, mianowicie oglądalność była dość duża jak przy moich poprzednich twitcamach. Jednak gdy zobaczyłam  jeden wielki spam do mnie , łzy mimowolnie zaczęły spływać po mojej twarzy, widział to Lou który cały czas stał w drzwiach i patrzył na mnie, szybko podbiegł i mocno mnie przytulił
-Mała... nie płacz, ej słoneczko nie warto, no już kochanie. - Jednak ja cały czas płakałam  wtulając się w tors mojego chłopaka. Po kilku minutach ogarnęłam się a Lou zapytał
-Co się stało? Dlaczego płakałaś?
-Bo wiesz... sam zobacz
Gdy Lou czytał te okropne rzeczy na jego twarzy pojawiła się wściekłość i przerażenie
-Bitch - tyle powiedział, szybko zalogował się na swojego twittera i wklikał :

"obrażając moją dziewczynę obrażacie mnie, życząc jej śmierci wcale nie macie prawa nazywać się moimi fanami + kocham was ale nie będę tego tolerował. "

Gdy pojawił się jego tweet momentalnie znikły wszystkie tweety typu :

"Zgiń bitch"
"Nie kochasz Lou, jesteś z nim dla kasy"
"umrzyj suko"
"nie nazywaj się jego dziewczyną"
"niszczysz życie Louisowi UMRZYJ"
"jeśli tego nie skończysz zginiesz"

i wiele, wiele innych tego typu tweetów. A po chwili akcja "SorryClaudiaILoveYou" . Uśmiechnęłam się i ucałowałam Lou.
-Idę do sklepu, chcesz coś? - zapytał mój chłopak
-nie dziękuję. Wracaj szybko
-Już tęsknię słoneczko - powiedział Lou
-oj idź już, ahahhahah
-Kocham - krzyknął z dołu
-Ja Cię też - odkrzyknęłam
*Niall *
ok, ok, dziś jej to powiem, powiem to co tak naprawdę czuję - powtarzałem sobie w kółko idąc na spotkanie z Ash. Ujrzałem ją siedzącą na ławce więc zaszedłem ją od tyłu i zakryłem oczy całując w tył głowy, te jej włosy... cholera czy ona musi mnie tak pociągać? -  pomyślałem
-Hej braciszku  - irytowało mnie to gdy tak mówiła bo przyjaźniliśmy się dość długo a ja ją kocham i nie chcę dalej być TYLKO przyjacielem
-No witaj piękna - `przytulasek`
-No więc po co chciałeś się spotkać? - Zapytała
-przejdziemy się ? - zaproponowałem
i poszliśmy spacerkiem przez park szliśmy i szliśmy aż w końcu Ash przerwała tą ciszę
-No więc dowiem się gdzie i po co idziemy?
-Idziemy się przejść po prostu
-Tak po prostu? - zapytała
-Dobra słuchaj, nie wiem jak Ci to powiedzieć, zbieram się na to już jakiś czas, układam sobie w głowie jak to ma wyglądać i wiesz próbowałem nawet napisać piosenkę, było by mi łatwo ale jakoś wypadła mi z głowy..
-Dowiem się w końcu o co chodzi? - dopytywała
-cholera KOCHAM CIĘ - krzyknął -tak bardzo Cię kocham ale boję się, że ty mnie nie - posmutnał
Ash podeszła bliżej mnie, wplotła swoje ręce w moje i pocałowała mnie namiętnie,tak namiętnie, że aż tak strasznie namiętnie. Byłem wtedy najszczęśliwszą osobą na świecie, wziąłem Ash na ręce i zacząłem kręcić wokół własnej osi. I nagle zaczął padać deszcz. Trzymając się za ręce pobiegliśmy do domu. Chcąc powiedzieć chłopcom i Claudi o naszym związku.
*Claudia*
Byłam cholernie zła na to co fani pisali i wcale nie czułam się lepiej gdy to znikło ponieważ wiedziałam, że to i tak było i, że ludzie i tak myślą o mnie tak jak pisali a usunęli to tylko i wyłącznie dla Louisa. Postanowiłam wyjść przed dom się przewietrzyć i zastałam tam Zayn'a
-Dasz bucha? - zapytałam
-a nie za młoda jesteś? - spytał z tym swoim chytrym uśmieszkiem
-oj no jeszcze tylko 2 tyg. I tak już jarałam .
-Nie powinnaś, to szkodzi tobie i twojemu zdrowiu
-wiesz teraz idź do lustra i powiedz to samo, przecież wiesz, że niekiedy trzeba ale nie nałogowo.
-Ok a więc co się takiego stało, że aż musisz zajarać?
-wasi fani mnie nie nawidzą - powiedziałam ze stoickim spokojem, bo już emocje trochę opadły
-co ty opowiadasz mała co? Ogarnij się
-właśnie widziałam co o mnie pisali na twitterze, dobrze że Lou ich trochę uspokoił. Ale ja i tak wiem co oni myślą.
-To okropne, tak nie może być
-Już trudno, to jak dasz bucha?
-A pocałujesz mnie? - dałam mu buziaka w policzka
-Na więcej nie licz
-Ok, może być, masz ale tylko jednego .
Gadaliśmy jeszcze trochę i wróciłam do domu. Zayn naprawdę okazał się być dobrym przyjacielem.




Ok, Ok, Ok. 
NIE ZABIJAJCIE . przepraszam ale to bardzo przepraszam, że tak długo nic nie dodawałam ale wiecie brak weny i strasznie mało czasu a WIEEEEEEELE nauki -,- 
ale postaram się nadrobić. Liczę na jakieś komentarze . 
chcę DUUUUUŻO komentarzy!


+ teraz rozdziały będę dodawała co jakieś 3 dni ok? ;D 
a tym czasem see you . <3